Tornistry do kontroli

Na ostatniej sesji Rady Powiatu (29 czerwca 2026 r.) wśród przedstawionych radnym sprawozdań znalazło się sprawozdanie „Stan bezpieczeństwa sanitarnego powiatu górowskiego za 2025 rok” sygnowane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Górze. Poniżej publikuję rozdział „Higiena procesu nauczania” .

„- Podczas nadzoru nad higieną procesu nauczania oceniono dostosowanie mebli edukacyjnych do zasad ergonomii w 12 placówkach nauczania i wychowania – 6 szkołach podstawowych i 6 zespołach szkół. Oceną objęto 2080 uczniów i przedszkolaków w 146 oddziałach ww. placówkach. We wszystkich ocenianych placówkach stoliki i krzesła dostosowane są do wymagań ergonomii, oznakowane zgodnie z Polską Normą, zestawione prawidłowo, w dobrym stanie technicznym, posiadające certyfikaty. Dostosowanie mebli do wymagań ergonomii w ocenianych oddziałach udokumentowane jest w dziennikach szkolnych i przedszkolnych. W szkołach nadal korzysta się z mebli starych na bieżąco odnawianych (m.in. wymieniane są blaty), ale utrzymanych w dobrym stanie technicznym. Meble wymieniane są w miarę posiadanych środków finansowych.

- Dokonano oceny tygodniowych rozkładów zajęć lekcyjnych w 6 szkołach podstawowych i 6 zespołach szkół. Ogółem oceniono rozkłady zajęć dla 97 oddziałów. Nieprawidłowości w ocenianych rozkładach nie stwierdzono. Zajęcia rozpoczynały się o stałej porze oraz były one rozłożone równomiernie pomiędzy poszczególnymi dniami tygodnia.

- Oceniano również stopień realizacji § 4a rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach, który zobowiązuje szkoły do zapewnienia uczniom możliwości pozostawienia w placówce części podręczników i przyborów szkolnych. Podczas kontroli stwierdzono, iż 12 skontrolowanych placówek zapewniły uczniom miejsca na pozostawianie w szkole podręczników i przyborów szkolnych w indywidualny i zbiorowy sposób (szuflady indywidualne, półki, szafki zbiorowe). Dwie placówki (Publiczna Szkoła Podstawowa im. Marii Kownackiej w Płoskach, Szkoła Podstawowa w Jemielnie) zapewniły wszystkim uczniom meble z indywidualnymi skrytkami na podręczniki i przybory szkolne. Jedna placówka – Zespół Szkoła Podstawowa i Przedszkole im. Armii Krajowej w Niechlowie zapewniła wszystkim uczniom indywidualne zamykane szafki na podręczniki i przybory szkolne ustawione na korytarzach szkolnych.

- Dokonano oceny obciążenia uczniów wagą tornistrów szkolnych w 6 placówkach nauczania i wychowania. Łącznie zważono 864 uczniów i ich tornistry, w tym 544 uczniów w 3 szkołach podstawowych i 320 uczniów w 3 zespołach szkół oraz przeprowadzono analizę stosunku wagi tornistra do wagi ciała ucznia. Analizując dane ze wszystkich placówek wynika, iż wagę tornistra mieszczącą się zarówno w 10% jak i 15% normy miało 435 uczniów (co stanowi 50,3% ogółu uczniów), wagę tornistra przekraczającą 10% normy, ale mieszczącą się w 15% normy stwierdzono u 327 uczniów (co stanowi 37,8% ogółu badanych), wagę tornistra przekraczającą obie normy miało 102 uczniów ( co stanowi 11,9% ogółu badanych).”

Piotr Grochowiak – dyrektor DPS’u

W 2004 r. objął stanowisko dyrektora Domu Pomocy Społecznej we Wronińcu, w 2026 r. w niejasnych okolicznościach odszedł (https://info-gora.blogspot.com/2026/07/dom-pomocy-spoecznej-bez-dyrektora.html).

Najpierw swoje życie chciał związać z wojskiem, zapragnął bowiem zostać żołnierzem zawodowym. Trafił do szkoły chorążych w Toruniu. Jednak jego wyobrażenie o wojsku rozmijało się z rzeczywistością, więc zrezygnował z kariery żołnierza.

Związał się z leszczyńskim Ochotniczym Hufcem Pracy, który go skierował do pracy jako wychowawcę do jednostki we Wronińcu. Spędził tam 3 lata. Po rozwiązaniu hufca powstał Dom Pomocy Społecznej, w którym 8 lat pełnił funkcję pracownika socjalnego. Złożył w nim komisję zakładową NSZZ „Solidarność” i wybrano go jej pierwszym przewodniczącym. Ukończył szkołę pracowników służb socjalnych i Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Zielonej Górze w zakresie pracy socjalnej.

6 stycznia 1999 r. zarząd powiatu podjął swoją pierwsza uchwałę. Powołał w niej Piotra Grochowiaka na pełniącego funkcję kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.

W 2004 r. wygrał konkurs i objął stanowisko dyrektora Domu Pomocy Społecznej we Wronińcu. W 2005 r. zmienił jego profil. Dotychczas była przeznaczona dla osób niepełnosprawnych, teraz dla osób przewlekle chorych psychicznie. Z sukcesem starał się pozyskiwać środki finansowe na rzecz kierowanej instytucji.

Dzięki współpracy z Centrum Kształcenia Praktycznego i Ustawicznego w Górze udało się otworzyć nowe kierunki takie jak opiekun DPS i opiekun medyczny.  Znaczna część pracowników wtedy uzupełniała tam wykształcenie. 15 lat pracował na część etatu jako nauczyciel w CKPiU w Górze; 15 lat pracy na umowę zlecenie jako nauczyciel akademicki w Wyższej Szkole Humanistycznej w Lesznie na kierunkach gerontologia, praca socjalna, pedagogika, administracja, ponadto 3 lata pracy na część etatu jako pedagog w szkole średniej.

W latach 2010-2013 był członkiem Rady Pomocy Społecznej VI kadencji. Rada jest organem opiniodawczo-doradczym w sprawach pomocy społecznej, działa przy Ministrze Pracy i Polityki Społecznej. W 2014 ponownie jako jeden z czterech członków poprzedniej rady pozostał jej członkiem na VII kadencję.

21 listopada 2014 r. w Dniu Pracownika Socjalnego ówczesny prezydent Bronisław Komorowski wręczył odznaczenia osobom zasłużonym w działalności na rzecz pomocy społecznej, wśród nich znalazł się Piotr Grochowiak uhonorowany Brązowym Krzyżem Zasługi.

Mimo absorbującej pracy zawodowej ukończył studia podyplomowe na wydziale prawa i administracji Uniwersytetu Wrocławskiego w zakresie prawa pracy i ubezpieczeń społecznych oraz studia podyplomowe dotyczące zarządzania funduszami europejskim na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu. Publikował artykuły fachowe w czasopismach „Problemy Społeczne” i „Praca Socjalna”.

Po osiedleniu się w Borszynie Wielkim założył niewielka hodowlę koni huculskich. 

Widzimy jakiego wybitnego fachowca stracił powiat.

Niespełniony polityk

28 lipca 2026 r. w wieku 68 lat zmarł Wiesław Pluta. Niegdyś bardzo aktywny w lokalnej polityce. Pożegnali go bliscy i znajomi 31 lipca na cmentarzu komunalnym w Górze.

Urodził się 15 listopada 1957 r. w Legnicy. W tym mieście ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego i Policealne Studium Zawodowe Budownictwa. Odsłużył wojsko w marynarce wojennej w 9 Flotylli Obrony Wybrzeża na Helu. Uzyskał stopień wojskowy – starszy marynarz. Osiedlił się w Górze w 1981 r. za sprawą swej żony Teresy, nauczycielki fizyki.

W latach 1981-1984 pracował w ZIB-OBM w Górze na stanowisku majstra, a potem kierownika budowy. Wspominał ten okres: „Nigdy niczego nie byliśmy pewni. Jak »dograliśmy sprzęt«, to brakowało materiału, jak uporaliśmy się z tymi przeciwnościami, to znowu »załoga« zataczając się dawała znać, że nici z planowanych zajęć.” Przez dłuższy czas mieszkał w domku jednorodzinnym w zabudowie szeregowej przy ul. Przylesie. Wybudował go jako członek spółdzielni domków jednorodzinnych przy OBM. Ostatnio mieszkał na Kajęcinie.

Pracował w Terenowym Zespole Usług Projektowych do czasu jego  likwidacji. Przez pewien czas uczył elementów prawa w Zespole Szkół. Prowadził kancelarię rachunkowo-prawną.

W 1996 r. ukończył administrację na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego, w 1999 r. – podyplomowe studia rachunkowości na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, w 2000 r. – podyplomowe studia wyceny nieruchomości na Akademii Rolniczej we Wrocławiu.

Należał do Unii Wolności. Po jej rozwiązaniu nie zapisał się do żadnej partii, ale nigdy nie przestał się interesować się polityką, zwłaszcza lokalną.

W 2002 r. po raz pierwszy mogliśmy bezpośrednio wybierać burmistrzów i wójtów. W gminie Góra w szranki wyborcze stanęło 8 kandydatów, w tym Wiesław Pluta. Utworzył Komitet Wyborczy Wyborców „Nasza Wieś, Nasze Miasto”. Wystawił w trzech okręgach wyborczych swoje listy, w sumie 20 kandydatów. Sam siebie reklamował jako niezależnego, kompetentnego, uczciwego, zdecydowanego. Jednak nie przekonał do swojej osoby mieszkańców gminy. Wśród kandydatów do rządzenia zajął przedostatnie miejsce.

Dalej zajmował się polityką lokalną, tylko inaczej, korzystając z internetu. Założył forum, na którym można było dyskutować na różne tematy. Początkowo cieszyło się sporym powodzeniem, dochodziło do merytorycznych dyskusji. Po paru latach dyskutanci opuścili to miejsce, pozostał internauta o pseudonimie „Wytrwały”, czyli Wiesław Pluta, oddając się z pasją krytykowaniem wszystkiego i wszystkich. Internet mu nie wystarczył. Na przełomie 2008 i 2009 r. wydawał wspólnie z inną osobą bezpłatne pismo „Moja Gazeta Górowska”. Tu był mniej aktywny publicystycznie.

Ponownie próbował zostać burmistrzem w 2010 r. Startował z Komitetu Wyborczego Nasz Dom Polska – Samoobrona Andrzeja Leppera. Wypadł słabo, spośród czworga kandydatów zdobył najmniej głosów.

Cały czas wierzył, że ktoś dostrzeże jego walory umysłowe, którymi niewątpliwie dysponował, i zaproponuje ważne stanowisko, czy to w oświacie, czy w samorządzie. Nie doczekał się takiej oferty. Za to pojawił się krytyk jego osoby w postaci blogera Roberta Mazulewicza. Ten starał się go przedstawić w jak najgorszym świetle. Był tak zapiekły w swej niechęci, że nawet z celi więziennej opublikował krytyczny post o Wiesławie Plucie.

Już nie zobaczymy charakterystycznej postaci z nadwagą przemieszczającej ulicami Góry na rowerze. Ostatnio nawet już nie jeździł i nie był aktywny publicznie, bo stan zdrowia nie pozwalał.

Komunikacja autobusowa

Powiat górowski wykonuje zadania organizatora publicznego transportu zbiorowego. Realizuje to na dwa sposoby – na podstawie ustawy o transporcie zbiorowym lub zawierając umowę z operatorem.

W 2025 r. nadal funkcjonowały dwie linie użyteczności publicznej: pierwsza to połączenie Wąsosz-Wiewierz-Sułów Wielki-Góra, druga to Czeladź Wielka-Góra. Operatorem obydwu była wyłoniona w przetargu spółdzielnia Milla z Leszna.

Na pierwszą sprzedano 850 biletów jednorazowych i 67 miesięcznych; na drugą: sprzedano 760 biletów jednorazowych i 132 miesięcznych.

Połączenie Wąsosz-Góra kosztowało 83 536,64 zł, finansowały je powiat górowski, gmina Wąsosz oraz korzystano z dotacji z funduszu rozwoju przewozów autobusowych. Koszt połącznie Czeladź Wielka-Góra w wysokości 86 147,16 zł pokrywały powiat, gmina Góra, gmina Wąsosz i  dotacja z funduszu rozwoju przewozów autobusowych.

Na podstawie zezwoleń starosty funkcjonowały linie autobusowe:

Góra-Bronów- Wąsosz;

Góra-Niechlów-Bełcz Wielki-Wronów;

Irządze-Bełcz Wielki-Luboszyce-Irządze;

Luboszyce-Irządze-Bełcz Wielki-Uszczonów;

Jemielno-Luboszyce-Wąsosz-Jemielno;

Jemielno-Wąsosz-Irządze-Jemielno;

Jemielno-Chorągwice-Wąsosz-Jemielno;

Ryczeń-Kietlów-Góra;

Wąsosz-Grabowno-Góra.

Można dołączyć do tej listy dołączyć linię Góra-Bojanowo-Rawicz. Choć kursujący na niej autobus kolejowy ma inną rolę – dowieźć potencjalnych pasażerów na dworzec w Bojanowie lub Rawiczu.

W ubiegłym roku wygaszono na wniosek przewoźnika cztery linie autobusowe: od 30 stycznia – Góra-Niechlów-Siciny-Wronów i Góra-Gola Górowska-Niechlów oraz od 15 września – Ryczeń-Kietlów-Góra i Wąsosz-Grabowno-Góra.

Informacje te pochodzą z raportu o stanie powiatu górowskiego w 2025 r., pozostałe z innych źródeł.

Przewóz osób może odbywać się  na podstawie zezwoleń wójtów i burmistrzów, byle nie wykraczały połączenia poza granice gmin.

Gmina Góra od 1 kwietnia 2025 r. uruchomiła cztery linie autobusowe:

Wierzowice Małe-Góra;

Żarki-Góra;

Osetno Małe-Góra;

Nowa Wioska-Góra.

Od 30 stycznia 2026 r. Wąsosz za sprawą swojej gminy uzyskał połączenie z Rawiczem.

Dom Pomocy Społecznej bez dyrektora

Dom Pomocy Społecznej we Wronińcu powołano zarządzeniem wojewody leszczyńskiego w 1991 r. Oficjalne otwarcie nastąpiło w 1992 r.  Zajął budynek po Ochotniczym Hufcu Pracy. Początkowo liczył 45 mieszkańców. Obecnie jest przeznaczony dla dla 74 mieszkańców przewlekle chorych psychicznie. Od 2004 r. funkcję dyrektora sprawował Piotr Grochowiak. Przestał ją pełnić 31 marca 2026 r. Wyjątkowo lakoniczna informacja o tym znalazła się w sprawozdaniu z pracy zarządu.

Na ostatniej sesji Rady Powiatu 29 czerwca 2026 r. spytałem się, czy nie miało to związku z sytuacją w Domu Pomocy Społecznej. W ubiegłym roku bowiem trafił do niego pensjonariusz wyjątkowo agresywny, niszczący mienie, atakujący innych pensjonariuszy i personel.

Wcześniej przebywał w DPS’ie w Radawie w województwie opolskim. Placówka ta była przeznaczona dla osób niepełnosprawnych intelektualnie. Przyjęcie go do Wronińca nastąpiło na podstawie decyzji kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodziny Bożeny Merty, która działała z upoważnienia starosty. Dyrektor Piotr Grochowiak nie chciał go przyjąć.

W tej decyzji określono, że ten przenoszony pensjonariusz spełnia kryteria na umieszczenie go w naszym DPS’ie. Z kolei lekarz psychiatra współpracujący z Wronińcem stwierdził, iż powinien znaleźć się w placówce specjalistycznej dla osób z autyzmem, z odpowiednio przeszkolonym personelem, a do Wronińca się nie kwalifikuje.

Nie wyjaśniono też kwestii płatności. Za swój pobyt płaci pensjonariusz, a jak go nie stać to rodzina, a jak jej nie stać, to gmina. Z jakiej gminy pochodzi, DPS w Radawie nie podał. Nie wiadomo, kto będzie płacił.

W odpowiedzi wicestarosta Ryszard Wawer odpowiedział, że nie jest w stanie odpowiedzieć, czy ta sytuacja wpłynęła na decyzję Piotra Grochowiak o odejściu z pracy. Jednocześnie polemizował z oceną, że ten agresywny pensjonariusz nie kwalifikuje się do umieszczenia w DPS’ie. Uważa, że DPS nie jest od tego żeby wybierać sobie pacjentów lepszych, gorszych, bardziej agresywnych, mniej agresywnych. W kwestii tego podopiecznego decyzja była wielokrotnie konsultowana. Jak widać Bożena Merta może wybierać, niekoniecznie dyrektor Piotr Grochowiak.

W czasie przerwy w obradach na ten temat rozmawiałem z panią kierownik PCPR, która oceniła moje wystąpienie jako jednostronne, chciała mi przekazać dodatkowe informacje. Po kilku dniach zapomniała o tej rozmowie, a tych informacji nie posiada.

W jednym mogę się zgodzić z wicestarostą Ryszardem Wawerem. Ten pensjonariusz jest bardzo ciężko chorym człowiekiem, który wymaga specjalistycznej opieki. Jego przypadek jest bardzo trudny. Z tym problemem będzie musiał się zmierzyć nowy dyrektor DPS’u wybrany w trybie konkursowym.

Piecza zastępcza

Jednym z zadań Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Górze jest opieka nad dzieckiem i rodziną oraz pełnieniem funkcji organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. O tym i innych formach działalności tej instytucji możemy się dowiedzieć z sprawozdania przedstawionego na ostatniej sesji Rady Powiatu. Jest dostępne w internecie.

W 2025 r. umieszczono w pieczy zastępczej 31 dzieci w rodzinnej pieczy zastępczej tj. w rodzinach zastępczych spokrewnionych, niezawodowych zawodowych i w rodzinnym domu dziecka.

W sumie w takich 53 rodzinach umieszczono 130 dzieci i w 9 rodzinach zastępczych, 12 dzieci przebywa w rodzinach zastępczych na terenie innego powiatu niż górowski, ponadto 12 pełnoletnich wychowanków w 12 rodzinach pozostaje w pieczy zastępczej

W pieczy zastępczej w powiecie górowskim przebywają również dzieci, które pochodzą z innych powiatów takich jak lubiński, żagański, polkowicki, rawicki, karkonoski, trzebnicki, głogowskiego oraz z Wrocławia i  miasta i gminy Włocławek. Podobna sytuacja jest w przypadku dzieci, które umieszczono w pieczy zastępczej na terenie innego powiatu, które przed umieszczeniem zamieszkiwały powiat górowski, a obecnie zamieszkują z rodziną zastępczą lub przebywają w placówce opiekuńczo-wychowawczej w powiatach taki jak poznański, kościański, świdnicki, Grodziski, żagański, milicki, rawicki, brzeski, wschowski, lubiński, leszczyński i w Lesznie. Powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej, ponosi wydatki za pobyt dziecka w pieczy zastępczej.

Na każde dziecko przyznano świadczenie dla osoby pełniącej funkcję rodziny zastępczej. Świadczenia nie są wielkością stałą, zależą od rodzaju pieczy zastępczej, oraz sytuacji zdrowotnej dziecka. Dodatkowo na każde dziecko z tytułu niepełnosprawności opiekun pobierał dodatek na pokrycie zwiększonych kosztów utrzymania dziecka.

Wypłacane jest świadczenie fakultatywne jednorazowe z tytułu przyjmowanego do rodziny dziecka oraz świadczenie z tytułu zdarzenia losowego np. choroby dziecka lub innych zdarzeń mających wpływ na jakość świadczonej opieki. Rodzina zawodowa, w której przebywa więcej niż troje dzieci oraz prowadzący rodzinny dom dziecka otrzymują dodatkowo świadczenie w formie dofinansowania do kosztów utrzymania domu lub mieszkania, w którym sprawują funkcję pieczy zastępczej.

Każda rodzina zastępcza zawodowa i prowadzący rodzinny dom dziecka przydzielone mają osoby do pomocy w prowadzeniu gospodarstwa domowego i opieki nad dzieckiem. Obecnie w 4 rodzinach zastępczej zawodowych zatrudnione są po 2 osoby do pomocy, w 1 rodzinie zastępczej zawodowej 3 osoby do pomocy a w rodzinnym domu dziecka 4 osoby do pomocy.

Za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą solidarnie miesięczną opłatę.

W roku sprawozdawczym 11 dzieci opuściło pieczę zastępczą, w tym 7 wychowanków osiągnęło pełnoletność i rozpoczęło proces usamodzielnienia, 4 dzieci trafiło do rodzin adopcyjnych. Do adopcji zgłoszono 19 dzieci z uregulowaną sytuacją prawną. W roku sprawozdawczym 6 wychowanków ukończyło 18 lat i nadal pozostaje w pieczy, natomiast 16 pełnoletnich usamodzielnianych wychowanków kontynuuje naukę.

W 2025 roku kontynuowano działania ukierunkowane na wsparcie usamodzielnianych wychowanków pieczy zastępczej. W roku sprawozdawczym wypłacano pomoc na kontynuowanie nauki dla 16 pełnoletnich wychowanków, w tym uczących się w szkołach średnich, policealnych 13 wychowanków i 3 studiujący.

OSP w 2025 r.

Radni powiatowi otrzymali „Informację o stanie bezpieczeństwa przeciwpożarowego powiatu górowskiego za rok 2025”. Jest dostępna w internecie. Jego znaczna część jest poświęcona jednostkom Ochotniczej Straży Pożarnej.

Zdjęcie: FB OSP Czernina

Na terenie powiatu górowskiego funkcjonowały 23 jednostki OSP: gmina Góra – 6, gmina Jemielno – 5, gmina Niechlów – 7, gmina Wąsosz – 4. 9 jednostek było częścią Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego: Czeladź Wielka, Czernina, Jemielno, Luboszyce, Niechlów, Osetno, Stara Góra, Wąsosz, Wronów; pozostałe: Bełcz Wielki, Chróścina, Lubiel, Lubów, Naratów, Płoski, Psary, Radosław, Rudna Wielka, Siciny, Wierzowice Małe, Wroniniec, Żuchlów.

Ostatnio w skład KRSG włączono OSP w Czerninie – od 2022 r., wcześniej weszły: Jemielno i Osetno – 1995 r., Luboszyce, Niechlów i Stara Góra - od 1997 r., Wąsosz  – od 17 lutego 1995 r. Czeladź Wielka – od 2005 r., Wronów – od 2018 r.

W r. 2025 r. powołano nową jednostkę OSP Lubiel, w przeszłości istniała, została rozwiązana i pod koniec 2025 r. reaktywowana. Spośród 23 ochotniczych straży pożarnych zlokalizowanych na terenie powiatu w r. 2025 w działaniach ratowniczych uczestniczyło 20 jednostek, czyli 87%. W tych działaniach nie brały udziały OSP Lubiel, OSP Rudna Wielka i OSP Irządze. Ta ostatnia nie posiada jednostki bojowej i nie może brać udziału w działaniach ratowniczo-gaśniczych.

Spośród jednostek z KSRG stuprocentową dyspozycyjnością wyróżnili się strażacy z Czeladzi Wielkiej i Wronowa, niewiele mniejszą odznaczyli się strażacy z Czerniny, Jemielna, Niechlowa, Osetna i Wąsosza – powyżej 90%. Ogółem dyspozycyjność wynosiła 92,25%.

W jednostkach spoza KSRG wyróżnili się strażacy z Radosławia, Sicin i Wierzowic Małych – 100% dyspozycyjności, niewiele mniejszą odznaczyli się strażacy z Płosek i Wronińca.

Średni wiek pojazdów, którymi dysponowali nasi straży: jednostki w KSRG – 10,41 lat; nie włączone do KSRG – 29,47 lat. Najstarsze pojazdy miały jednostki OSP: Osetno – 38, Bełcz Wielki – 40, Jemielno – 41, Lubów – 41, Lubiel – 45, Wierzowice Małe – 48 i rekordzista Naratów – 50 lat.  Najlepiej wypadały Luboszyce i Wroniniec – 3 lata i Niechlów – 4.

Jednostki OSP ze środków KSRG w 2025 r. otrzymały 99 171,00 zł (Czeladź Wielka – 27 tys. zł, Luboszyce i Wąsosz – po 25 tys. zł, Wronów – 22 171,00 zł). Dodanie wkładu własnego w wysokości 29 199,00 zł pozwoliło na zakup sprzętu uzbrojenia i techniki specjalnej, wyposażenia osobistego i ochronnego oraz sprzętu informatyki i łączności.

4 jednostki OSP działające poza KSRG otrzymały dofinansowanie w kwocie 35 555,00 zł, miały wkład własny w kwocie 10 095,00 zł, co pozwoliło na zakup sprzętu uzbrojenia i techniki specjalnej oraz wyposażenie osobiste i ochronne.