Ksiądz Ryszard Szkoła odszedł do Domu Ojca

22 października 2026 r. w wieku 76 lat i w 53 roku kapłaństwa zmarł ks. prałat Ryszard Szkoła. W latach 1984-1988 był proboszczem parafii pw. wezwaniem św. Michała w Żabinie, a w latach 1988-1990 – proboszczem parafii św. Katarzyny w Górze Śląskiej i dziekanem dekanatu Góra Śląska.

Urodził się 27 lutego 1950 r. w Cieplicach Śląskich-Zdroju. Dorastał w Dąbrowicy koło Jeleniej Góry. W 1967 roku rozpoczął formację w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. Święcenia kapłańskie przyjął 25 maja 1974 r. we Wrocławiu z rąk wikariusza kapitulnego archidiecezji wrocławskiej biskupa Wincentego Urbana.

Posługiwał jako wikariusz w parafiach pw. Wniebowzięcia NMP w Bielawie (1974-1976), Niepokalanego Poczęcia NMP w Bogatyni (1976-1980) i Wniebowzięcia NMP w Wojanowie (1980-1984); pełnił funkcję proboszcza w parafiach w Żabinie i Górze.

W czerwcu 1988 r. objął parafię w Górze, odszedł w 1990 r. 20 czerwca tego roku wszyscy kapłani z dekanatu celebrowali  mszę św., żegnając odchodzącego księdza Ryszarda Szkołę.

Na łamach prasy tak podsumował swą górowską działalność: „Przede wszystkim to działania duchowe, sprawowanie sakramentów, eucharystia, przygotowanie dzieci do pierwszej komunii św., chrzczenie, itd., ministrancie, krąg rodzin, krąg biblijny młodzieży, zespół, schola dziecięca, schola młodzieżowa, są to grupy, które jakby nadają rytm tej parafii. Oprócz tej strony duchowej jest strona materialna. Od momentu przyjścia zająłem się remontem kościoła Bożego Ciała. Przez prawie półtora roku zbierałem materiały, blachę, drewno. Bogu dzięki, mamy materiałów pod dostatkiem i będzie można kontynuować ten remont. W tej chwili 1/3 więźby dachowej jest zrobione. Prace te posuwają się dosyć zdecydowanie naprzód. Oprócz kościoła Bożego Ciała są inne sprawy. Zrobienie tej  największej Sali w domu katechetycznym, czyli oratorium.  Zaczęło się porządkowanie terenu za domem parafialnym, no i remont kaplic Drogi Krzyżowej na cmentarzu. Same stacje odnowiono, położono nowy tynk. Tak z grubsza to najważniejsze rzeczy.”

W 1990 r. ksiądz Ryszard Szkoła odprawił po raz pierwszy w Wielki Piątek od niepamiętnych czasów - jak zapisano w kronice parafialnej - drogę krzyżową na cmentarzu w intencji zmarłych. Odprawianie tego nabożeństwa kontynuowano w kolejnych latach.

Po odejściu z Góry pełnił funkcję proboszcza w parafiach Wniebowzięcia NMP w Wambierzycach (1990-2007) i św. Piotra i Pawła w Wałbrzychu (2007-2024).

Za jego czasów Wambierzyce rozwijały również działalność kulturalną. W 2002 roku ks. Szkoła był jednym z inicjatorów Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Chóralnej im. Ignaza Reimanna. Wpisał się on na stałe w kalendarz wydarzeń regionu.

Od najmłodszych lat chciał zostać pilotem. W 1966 r. wykonał pierwszy lot szybowcem. Pojawiło się powołanie i we wrześniu 1967 r. znalazł się w seminarium. Po latach wrócił do latania, m.in. korzystał z lotnisk w Jeleniej Górze i w Lesznie. Latał na szybowcach Junior, Pirat, Mucha i Puchacz. Udało mu się połączyć kapłaństwo z pasją do latania.

Miał doskonałą kondycję fizyczna, lubił wędrować po górach, pływać i jeździć rowerem. Chętnie przemierzał karkonoskie szlaki, szczególnie okolice Karpacza i Szklarskiej Poręby

W ostatnim okresie życia zmagał się z poważnymi problemami zdrowotnymi.

Zdjęcie pochodzi ze strony internetowej diecezji świdnickiej.

Pomyślnych wiatrów

W roku szkolnym 1961/1962 utworzono Zasadniczą Szkołę Handlową o specjalności sprzedawca i Technikum Ekonomiczne dla niepracujących o specjalności ogólnoekonomicznej. Klasa I ZSH liczyła 43 uczniów, a klas I TE – 48 uczniów. Poważne problemy stwarzała liczebność klas, brak podręczników i pomocy dydaktycznych. Nauka odbywała się w budynku LO w godzinach popołudniowych (14³⁰-20⁰⁰). Kadrę pedagogiczną stanowili nauczyciele liceum, sąsiedniej szkoły podstawowej i innych placówek oświatowych; przedmiotów zawodowych uczyli pracownicy Prezydium Powiatowej Rady Narodowej. Kontynuatorką tych szkół jest Zespól Szkół, który 23 października 2026 r. świętował 65-lecie swego istnienia.

O godzinie 9.00 proboszcz Henryk Wachowiak celebrował mszę św. w kościele św. Katarzyny w intencji społeczności szkolnej. Następnie można było zwiedzić szkołę lub wpisać się do księgi pamiątkowej. O godzinie 11.00 rozpoczął się uroczysty apel w auli. Uczestniczyli w nim nauczyciele – obecni i emerytowani, przewodnicząca Rady Powiatu Urszula Szmydyńska, wicestarosta Ryszard Wawer, zastępca burmistrza Krzysztof Olejarnik, delegacja Wojskowej Akademii Technicznej i wiele innych osób.

Scenografia uroczystości była w konwencji żeglarskiej – wielkie żaglowce, w przemówieniach wielokrotnie powtarzały zwroty morskie, stąd tytuł tego artykułu – „Pomyślnych wiatrów” - zaczerpnięty z wystąpienia Krzysztofa Mielczarka, wypowiadającego się w imieniu szefów placówek oświatowych z powiatu.

Goście przekazywali na ręce Ewy Gano – dyrektorki Zespołu Szkół - listy gratulacyjne, uhonorowano obecnych w auli byłych dyrektorów, czyli Grzegorza Goździewicza, Teresę Frączkiewicz i Dariusza Lisieckiego, wicedyrektorów, kierowników warsztatów, osoby odpowiedzialne za szkolnie praktyczne. Uczczono minutą pamięci zmarłych pracowników.

Na część artystyczną złożyła się muzyka, występ mażoretki, recytacja, skecz uczniów. Była ona przeplatana z przedstawieniem historii szkoły, która prezentowała czwórka osób: dwie nauczycielki – Justyna Czajewska i Joanna Dec, dwu uczniów - Rafał Kujawa (z IV Technikum Informatycznego), Michal Holeczek (z II Technikum Informatyczno-Logistycznego). Wyświetlono filmowy wywiad z Grzegorzem Gożdziewiczem - wieloletnim dyrektorem Zespołu Szkół oraz filmy z absolwentami, którzy odpowiadali na losowo wybrane pytania. Niestety, jakość dźwięku nie była najwyższej jakości, bo nie wszystko docierało do uszu uczestników uroczystości.

Ważnym elementem było odsłonięcie tablicy upamiętniającej 65-lecie szkoły.

Na zakończenie nauczyciele wspólnie odśpiewali specjalnie na tę uroczystość stworzono piosenkę. Jest zbyt długa, by ją przytoczyć w całości, więc tylko ograniczę się do zacytowania refrenu:

Hej, hej! Dalej w rejs!

Sześćdziesiąt pięć lat – i chcemy więcej!

Hej, hej! Niech niesie nas wiatr!

Kaliski gra dalej, przed nami cały świat!

Hej, hej! Dalej w rejs!

Niech każdy z nas odnajdzie swoje miejsce!

Hej, hej! Nie zatrzyma nas czas!

Bo ten szkolny rytm na zawsze jest w nas!

Po uroczystości dla gości urządzono kawiarenkę dla zaproszonych gości w hali „Arkadia”.

Zacząłem od historii, pora na współczesność. W roku szkolnym 2024/2025 w szkole zajęcia odbywały się w 30 oddziałach, w tym w 20 klasach techników hotelarstwa, logistyki, budownictwa, ekonomicznego, reklamy, mechanicznego, informatycznego i 10 klas branżowej szkoły I stopnia. 54 nauczycieli (69,45 etatów) wspieranych przez 8 pracowników administracji i 14 obsługi uczyło się 625 uczniów.

Jubileusz w duchu kresowym

16 października 2026 r. kolejna szkoła w powiecie górowskim świętowała 80-lecie działalności. Impreza miała podwójny charakter najpierw uroczyście obchodzono gminny Dzień Edukacji Narodowej, potem uczczono jubileusz szkoły. Uświetniły ją sztandary szkół podstawowych z gminy Góra oraz goście.

Wśród nich znalazło się wiele wyjątkowych osób: biskup senior diecezji kamieniecko-podolskiej Leon Dubrawski, ambasador Iwona Kozłowska - w latach 2020-2024 w Szwajcarii, Wiktoria Laskowska – prezes Związku Polaków w Żytomierzu, Grażyna Orłowska-Sondej z Telewizji Wrocław, inicjatorka akcji „Mogiłę pradziada ocal od zapomnienia”; zresztą ekipa z tego ośrodka filmowała obchody. Uczestniczyli w niej również burmistrz Tadeusz Juska i starosta Kazimierz Bogucki oraz wiele innych osób, było ich tak dużo, że trudno wszystkich wymienić.

Burmistrz Tadeusz Juska w swoim przemówieniu  poinformował o nauczycielach, którzy otrzymali nagrodę kuratora i medal Komisji Edukacji Narodowej. Przekazał szkole voucher o wartości 5 tys. zł. Podobni postąpili radni gminni i dyrektorzy placówek oświatowych w gminie Góra. 

Od 1 września 1945 r. pracowała  w Witoszycach Maria Semańciowa. Przybyła z kresów.  Szkoła rozpoczęła swą pracę 3 września 1945 r. Nauczycielka uczyła w w czterech klasach. Na zakończenie roku szkolnego spośród 56 uczniów promowano 52. W roku szkolnym 1946/47 szkoła liczyła około 100 uczniów w sześciu klasach. 

Równolegle  pracowała szkoła w Chróścinie. Rozpoczęła pracę 3 września 1945 r. Pod koniec roku szkolnego liczyła ok. 100 uczniów, więcej niż w Witoszycach. Od września 1946 była to szkoła niepełna odsyłająca dzieci do Witoszyc. W kolejnym roku szkoła w Chróścinie przestała istnieć.

W roku szkolnym 1947/48 uczyli przez dłuższy czas Michał Janczukowicz, Bronisława Kozłowska, Walenty Włodarczyk i Janina Hordyńska. Szkoła liczyła 175 uczniów w sześciu klasach.  Obecna na uroczystości Iwona Kozłowska jest wnuczką nauczycielki Bronisławy Kozłowskiej. Tak wyglądały początki szkoły.

W swoim przemówieniu dyrektor Leszek Stecki mniej mówił o historii szkoły, a więcej o ludziach z kresów. Witoszyce i okoliczne miejscowości zasiedli polscy osadnicy pochodzący z Podola. To dzięki nim i ich uporowi powstała i funkcjonowała szkoła. W ramach akcji „Mogiłę pradziada ocal od zapomnienia” uczestniczył w renowacji polskich grobów na Ukrainie, a po wybuchu wojny - w Mołdawii i Kazachstanie.

Uzupełniając słowa dyrektora, 9 maja 1945 r. przybył pierwszy transport przesiedleńców z Trembowli, wcześniej przybyły tu trzy polskie rodziny.  Pod koniec czerwca nadszedł następny transport.

W podobnym duchu mówił biskup Leon Dubrawski. Kresy to część polskiej tożsamości. Jest emisariuszem pamięci o tym.Tę podniosłą uroczystość upamiętniło odsłonięcie tablicy umieszczonej na budynku szkoły. Poświęcił ją bisku Leon Leon Dubrawski. 

Na niej można przeczytać:

„W hołdzie założycielom i nauczycielom szkoły oddanym misji odbudowy polskiej edukacji po III wojnie światowej oraz Polakom  z kresów wschodnich II Rzeczypospolitej pochodzącym z Trembowli, Zaścianocza i innych miejscowości na Podolu m.in. Hleszczawy, Howiłowa Wielkiego, Iwanówki, Kokutowiec, Nowosiółek, Ostrowczyka, Słobudki Strusowskiej, Sobocka, Tiutkowa, Zubowa, którzy doświadczeni ciężkim losem przesiedleń od 1945 roku budowali swój nowy dom i nową przyszłość na terenie gminy Góra.

Fundatorem tablicy jest rodzina Bronisławy Kozłowskiej z domu Kucharskiej pochodzącej z Zaścianocza, nauczycielki języka polskiego w latach 1947-1974.”

Dzień Edukacji Narodowej w cieniu dygestorium

13 października 2026 r. w Liceum Ogólnokształcącym w Górze odbyła się uroczystość Dnia Edukacji Narodowej. Na widowni zasiedli nauczyciele, uczniowie szkoły i zaproszeni goście, w tym radni powiatowi. 

Jak bywa w takie dni, dyrektorka szkoły Magdalena Mielczarek nagrodziła nauczycieli i wymieniła tych, którzy otrzymali medale za długoletnią służbę, będą musieli je osobiście odebrać we Wrocławiu. Magdalena Mielczarek – dyrektorka szkoły i jej zastępczyni Agnieszka Łukaszów oraz Irena Dziamarska otrzymały nagrodę starosty, który je osobiście wręczył. 

Jednak najbardziej obecnym spodobała się, zwłaszcza młodzieży, część artystyczna. Rozegrano konkurs „Jaka to melodia?”. Wzięły w nim udział dwie drużyny nauczycielskie, które rozpoznawały prezentowane melodie i fotografie wykonawców. Wygrała drużyna składająca się z Izabeli Kucharskiej, Aliny Jóźwiak, Tomasza Woźniczki i Artura Małeckiego.

Na zakończenie tej uroczystości dyrektorka Magdalena Mielczarek zaprosiła gości do pracowni chemicznej. Powstała ona dzięki wsparciu powiatu. Dotychczas uczniowie musieli jeździć na wydział chemii Uniwersytetu Wrocławskiego, by móc wykonywać ćwiczenia laboratoryjne, teraz będą mogli robić na miejscu, w Górze. Pracownia funkcjonuje od września.

Po wejściu do pracowni rzucały się w oczy kolorowe plansze, zwłaszcza wielka tablica zawierające układ okresowy pierwiastków, stół laboratoryjny i dygestorium oraz grupę uczniów w białych fartuchach.

Dygestorium, inaczej wyciąg laboratoryjny, jest to oszklona kabina, która chroni eksperymentatora przed wybuchami i trującymi wyziewami, które absorbuje węgiel aktywny, a w razie konieczności są wydalane do atmosfery. Uczennice z klasy IV, członkinie kółka chemicznego, zaprezentowały trzy doświadczenia, wykorzystując do tego dygestorium.

W liceum od tego roku szkolnego będzie prowadzona innowacja pedagogiczna „Chemia w praktyce” pod kierunkiem nauczycielki chemii Małgorzaty Kauch w klasie II b. Będzie trwała trzy lata.

Ośrodek kuratorski w Górze - obecnie

Dwukrotnie 29 kwietnia 2025 i 29 września 2026) radni powiatowi wysłuchali informacji o działalności ośrodka kuratorskiego w Górze. Na tej podstawie powstał ten artykuł.

Z dniem 1 stycznia 2025 r. prezes Sądu Okręgowego w Legnicy powołał  ośrodek kuratorski w Górze. Działa w strukturze Sądu Rejonowego w Głogowie. Mieści się w budynku górowskiego Sanepidu na ul. Hirszfelda, wcześniej  lokal wyremontowano. Może w nim przebywać maksymalnie 10 dzieci ze względu na mały metraż. Kadrę stanowią zawodowi kuratorzy sądowi. Ośrodek funkcjonuje od poniedziałku do piątku od godz. 15.00 do 19.00.

Ma charakter otwarty. Prowadzi działalność profilaktyczną, opiekuńczą, wychowawczą i resocjalizacyjno-terapeutyczną. Trafiają do niego dzieci z pogranicza niedostosowania społecznego nie mają wzorców wychowawczych i opiekuńczych, są zaniedbane pod względem bezpieczeństwa i uczuciowym. Lekceważą obowiązek szkolny, nie chodzą do szkoły, popełniły przestępstwa karne jako nieletnie i w związku z tym posiadają orzeczenie sądu.

Dzieci są kierowane tu postanowieniem sądu. Jeśli tu nie przebywają, wtedy są stosowane środki innego rodzaju – izolacyjne, np. zakład poprawczy, schronisko dla nieletnich, środki wychowawcze dla młodzieży.  Ośrodek jest przeznaczony dla dzieci od 12 do 17 roku życia. Mogą być najwyżej do 18 roku życia, bo wtedy stają pełnoletnie.

W domach dzieci te nie mają wzorców wychowawczych, najczęściej nic nie robią, nie mają żadnych obowiązków. Stworzono jakby normalny dom. Dzieci uczą się szykować sobie jedzenie, gotować, są dożywiane; jest łazienka. Tutaj uczą się kultury osobistej, prawidłowego siedzenia przy stole, używania sztućców. Chodzą po zakupy do sklepu. Mogą się uczyć, odrabiać lekcje, są odpytywani. Zapewniono im dostęp do  samorządowych obiektów sportowych.

Do ośrodka zaprasza się różne osoby, które prowadzą prelekcje tematyczne. Są to psycholodzy, specjaliści z poradni zdrowia psychicznego, psychoterapeuci i inne.

Już za rok matura

28 września 2026 r. na posiedzeniu komisji oświaty dyrektorzy powiatowych placówek oświatowych przedstawili wyniki matur: Magdalena Mielczarek (LO), Ewa Gano (ZS) i Krzysztof Mielczarek (CKPiU).

W terminie podstawowym do egzaminu maturalnego przystąpiło: 130 absolwentów Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Górze. Zdało 105 (81%). Nie powiodło się 25 absolwentom, z czego 16 mogło przystąpić do poprawki (14 z matematyki, 1 z języka polskiego, 1 z języka angielskiego). Po egzaminie poprawkowym zdało 111 osób, co dało bardzo dobrą zdawalność wynoszącą 85%, powiat 69%, województwo 79%, kraj 81%.Zdawalność poszczególnych przedmiotów była różna. Język polski pisemny zdało 128 osób (98%) a język polski ustny 130 (100%), język angielski pisemny 122 (94%), język angielski ustny 129 (99%). Najsłabiej wypadła matematyka. Zdało ją 112 osób (86%), ale i tak było nieźle: powiat 72%, województwo 84% i kraj 84%.

Liceum wypadło dobrze, ale w ostatnim pięcioleciu było jeszcze lepiej. W 2023 i 2024 r. wszyscy absolwenci zdali maturę.

W Zespole Szkół im. gen. Sylwestra Kaliskiego w Górze do matury w terminie podstawowym przystąpiło 43 absolwentów. Zdało 21 (49%). Nie poradziło sobie 22 absolwentów, z czego 12 mogło przystąpić do poprawki (1 języka polskiego, 8 z matematyki, 3 z języka angielskiego).

Po egzaminie poprawkowym 28 uczniów zdało egzamin maturalny. Najlepiej wypadli absolwenci technikum logistycznego. Spośród 14 zdających 13 powiodło się, co dało zdawalność na poziomie 65,1%, województwo 75,5%, kraj 79,8%.

Zdawalność poszczególnych przedmiotów: język polski pisemny zdało 39 absolwentów (90,7%), język polski ustny 43 (100%), matematyka 29 (67,4%), język angielski pisemny 36 (85,7%), język angielski ustny 42 (97,7%). Do egzaminu z języka niemieckiego przystąpił jeden absolwent, zdał ustny (100%), poległ na pisemnym (0%).

Niektóre egzaminy wypadły bardzo dobrze, zdali je wszyscy, którzy do nich przystąpili: absolwenci technikum logistycznego, ekonomicznego i mechanicznego z języka polskiego pisemnego; technikum informatyczne, reklamy, logistyczne z języka angielskiego ustnego.

Mogło się wydawać, że wyniki są słabe, ale jest inaczej. Do techników w Zespole Szkół trafiają uczniowie o niższym potencjale intelektualnym. Wysiłek edukacyjny uczniów i nauczycieli pozwala na osiągnięcie lepszego wyniku w porównaniu ze startem.

W Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych funkcjonującym w Centrum Kształcenia Praktycznego i Ustawicznego w Górze do matury przystąpiło 8 absolwentów. Mogło to uczynić 9, ale 1 tego nie zrobił. Nikt nie zdał. Jedna osoba mogła przystąpić do egzaminu poprawkowego w sierpniu. Zrobiła to i zdała.

Odpust u św. Faustyny

Parafia św. Faustyny w Górze przeżywała odnowienie zeszłorocznych Misji Świętych (2-5 października), tak jak rok temu, tak teraz prowadził jej ojciec Tomasz Dulski ze Zgromadzenia Księzy Misjonarzy św. Wincentego à Paulo. 4 października świętowano pierwszą rocznicę poświęcenia kościoła. Od tego dnia był dostępny album fotografii z tej uroczystości. Suma była dziękczynieniem dla budowniczych świątyni, ofiarodawców i dobrodziejów. 5 października ksiądz arcybiskup Józef Kupny, metropolita wrocławski, przewodniczył mszy św. odpustowej z procesją wokół kościoła.

Ksiądz arcybiskup Józef Kupny uhonorował pięcioro parafian Medalem Świętej Jadwigi Śląskiej. Oto oni: Irena Lukas, Krzysztof Witko, Zbigniew Witko, Piotr Łabaz i Adam Bezwerchny.

Medal jest przyznawany za wyjątkowe zasługi w budowaniu królestwa Bożego, aktywny udział w życiu religijnym, duszpasterskim, katechetycznym i kulturalnym oraz za dzieła miłosierdzia.

Na zakończenie proboszcz Sebastian Kowalski zaprosił wszystkich, poddkreślił wszystkich, na poczęstunek, gorące kiełbaski, bigos tudzież inne przysmaki.

Trzęsienie ziemi i inne rozmaitości

28 września 2026 r.  godzinie12.45 doszło do trzęsienia ziemi o magnitudzie 3,5. Jego lokalizacja to 51.635° N, 16.425° E. Zarejestrowany przez sieć sejsmologiczną Instytutu Geofizyki PAN. Ognisko wstrząsu znajdowało się na zachód od centrum miasta Góra, w pobliżu drogi wojewódzkiej nr 324 (łączącej m.in. Szlichtyngową, Górę i Rawicz). Wstrząs  ten był odczuwalny przez mieszkańców Góry.

Podczas sesji Rady Powiatu 29 września 2026 r. zwiększono planowane dochody budżetu powiatu na 2026 r. o kwotę 1 392865,55 zł, oraz zmniejszono planowane wydatki budżetu o kwotę 2 532 539,99 zł oraz przeniesiono wydatki. Dochody budżetu m.in. zwiększono o łączną kwotę 1 392 865,55 zł, w tym o jeden milion złotych w związku z pomocą finansową w postaci dotacji celowej od gminy Góra z przeznaczeniem na realizację zadania inwestycyjnego „Przebudowa odcinka drogi powiatowej nr 1077D Góra – Borszyn Wielki” (uchwała Miejskiej Góry z 5 sierpnia 2026 r.)

Zwiększono wydatki o kwotę 100 tys. zł w dziale pomoc społeczna z przeznaczeniem na zadanie inwestycyjne pn. dostosowanie budynku Domu Pomocy Społecznej we Wronińcu do wymagań ochrony przeciwpożarowej.

W wyniku wprowadzonych zmian planowany deficyt budżetu na 2026 r. wynosi 7 879 000,00 zł. Zostanie on pokryty przychodami z tytułu wolnych środków, (3,2 mln zł) nadwyżki z lat ubiegłych (ok.  jednego mln zł) oraz niewykorzystanych środków pieniężnych (ok. jednego mln zł).

Obecnie prognozowane dochody budżetu powiatu wynoszą 100 621 174,92 zł a wydatki  108 500 174,92 zł.

Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie dokonało analizy wykorzystanych środków i złożonych wniosków na realizację poszczególnych zadań z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej i zaproponowało inne ich rozdysponowanie oraz przeniesienia środków pomiędzy poszczególnymi zadaniami. Celem jest pełne i efektywne wykorzystania przyznanego przez PFRON środków dla powiatu górowskiego. Zwiększono pulę środków na zaopatrzenie w sprzęt rehabilitacyjny i inny oraz na likwidację barier architektonicznych i innych. Radni przyjęli tę propozycję.

Pozbawiono odcinek drogi o przebiegu Glinka – Łagiszyn, o długości 5,588 km, znajdujący się w granicach administracyjnych gminy Góra, kategorii drogi powiatowej. Stanie się drogą gminną, ale dopiero gdy Rada Miejska Góry podejmie stosowną uchwałę do końca trzeciego kwartału bieżącego roku.

Ten odcinek jest drogą powiatową, która nie spełnia wymogów dla drogi powiatowej, ponieważ stanowi ona uzupełnienie sieci dróg służących wyłącznie lokalnym potrzebom, nie łączy miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzibami gmin między sobą.

Wszystkie informacje pochodzą z obrad Rady Powiatu 29 września 2026 r.

Alfios w Górze

Komputeryzacja różnych dziedzin życia objęła także biblioteki. Powstały różne programy, które wspierają prace bibliotek w obsłudze czytelników i opracowaniu zbiorów. Ten proces nie ominął górowskich bibliotek. Od 2009 r. Biblioteka Miejska i inne biblioteki publiczne na terenie województwa dolnośląskiego używały programu Aleph.

W 2025 r. sytuacja się zmieniła. Dolnośląska Biblioteka Publiczna zrezygnowała z użytkowania Alepha, tym samym zapowiedziała zaprzestanie wspierania innych bibliotek publicznych. Dotychczas wszystkie dane biblioteczne, m.in. inwentarz i konta czytelników, zapisywano na serwerze obsługiwanym przez tę bibliotekę. Nakazała innym bibliotekom do końca 2025 r. wybrać program biblioteczny. Biblioteka Miejska w Górze postawiła na Alfiosa.

Alfios tak jak wcześniej Aleph udostępnia katalog księgozbioru przez internet, pozwala czytelnikom sprawdzać swoje konta, pracownikom bibliotekom na obsługę wypożyczeni, zwrotów, rezerwację nowości i wykonywać wiele innych czynności. Wcześniej to samo wykonywano przy pomocy Alepha. Teraz doszła nowa funkcja bardzo przydatna dla bibliotekarzy. Jest bowiem połączony ze zbiorami opisów bibliograficznych w  katalogach Nukat i  Biblioteki Narodowej, co ułatwia i przyspiesza opracowywanie zbiorów.

Wg dyrektorki Biblioteki Miejskiej Danuty Biernackiej jest bardzo funkcjonalny, mniej kosztuje niż Aleph, lepszy dla użytkowników.

Wcześniej zgromadzone dane przy pomocy Alfiosa przeniesiono do nowego programu, a jego wprowadzenie pozwoliło na zastosowanie go nie tylko w bibliotece głównej (przy ul. Mickiewicza), jak było z Alephem, ale również do filii. Obecnie dane biblioteczne są zapisywane w internetowej „chmurze”.

Odpady

Na sesji Rady Powiatu (29 czerwca 2026 r.) wśród przedstawionych radnym sprawozdań znalazło się sprawozdanie „Stan bezpieczeństwa sanitarnego powiatu górowskiego za 2025 rok” sygnowane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Górze. Poniżej publikuję jego fragment.

Gospodarka odpadami stałymi na terenie powiatu górowskiego prowadzona jest prawidłowo. Wszystkie gminy na terenie powiatu posiadają uchwały w sprawie sposobu odbierania odpadów komunalnych zatwierdzone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Górze. Odpady gromadzone są w kubłach i workach oraz systematycznie odbierane przez wyspecjalizowane firmy. Z gminy Góra odpady zbiera Technika Komunalna TEKOM w Górze i wywozi na składowisko odpadów w Głogowie. Z gminy Niechlów odpady zbiera Spółka Komunalna ze Wschowy i wywozi na składowisko odpadów we Wschowie, z gminy Wąsosz odpady zbiera Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w Wąsoszu i wywozi na składowisko odpadów w Głogowie. Z gminy Jemielno odpady zbiera Grupa KOSZ Zarządzanie Odpadami z Milicza i wywozi odpady na składowisko w Środzie Śląskiej.

Na terenie gminy Góra, gminy Jemielno i gminy Niechlów (nowopowstały) znajdują się Punkty Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych (PSZOK), w których mieszkańcy wyżej wymienionych gmin mogą zostawić wytwarzane przez siebie, selektywnie zebrane odpady komunalne. Ponadto na terenie gmin Wąsosz wskazany jest punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych.

Obecnie na terenie powiatu górowskiego znajduje się 1 składowisko odpadów komunalnych w Rudnej Wielkiej przyjmujące odpady spoza terenu powiatu górowskiego oraz wyłączone z eksploatacji składowisko odpadów powiertniczych (wylewisko płuczki) we Wronowie. Na terenie składowiska we Wronowie znajdują się 4 kwatery, wszystkie wyłączone z eksploatacji i zrekultywowane. Składowiska posiadają instrukcję eksploatacji i rozwiązania dotyczące odprowadzania odcieków oraz prowadzą monitoring wód gruntowych. Wszystkie obiekty są ogrodzone, posiadają stałą obsługę.

Jubileusz szkoły w Ślubowie

1 września w górowskim Domu Kultury miały miejsca dwie oświatowe imprezy – gminna inauguracja roku szkolnego i osiemdziesięciolecie szkoły podstawowej w Ślubowie.

W pierwszej imprezie sześć nauczycielek złożyło ślubowanie po zdaniu egzaminu na nauczyciela mianowanego. Liczne grono uczniów uzyskało stypendia oraz dyplomy uznania za osiągnięte wyniki w nauce, które wręczał burmistrz Tadeusz Juska.

Jak zwykle na takich imprezach przemawiały różne osoby – burmistrz Tadeusz Juska i już w części jubileuszowej gość - starosta Kazimierz Bogucki. Ten ostatni w swojej emocjonalnej przemowie odwołał się do osobistych refleksji, ponieważ uczęszczał do szkoły w Ślubowie. W drugiej imprezie na wyróżnienie zasługuje przemowa dyrektorki szkoły w Ślubowie Anny Dokładańskiej, która przedstawiła historię szkoły. Towarzyszyła jej prezentacja ilustrująca zdjęciami jej słowa. Szkoda tylko, że były pozbawione opisów i dla większość zebranych były anonimowe. Podobna sytuacja była z wystawką fotograficzną w holu. Mnóstwo zdjęć starych – czarno-białych i nowych – kolorowych, ale tylko nieliczne podpisano.

Goście otrzymali drobne prezenty, część z nich zawierało wystąpienie pani dyrektor w postaci książeczki, oraz malutki słoiczek z miodem z pasieki Mariusza Kuśmierskiego i reprodukcję obrazu przedstawiającej szkołę. Oryginał autorstwa Marty Polechońskiej, nauczycielki z Wrocławia, wisi w gabinecie dyrektorki szkoły w Ślubowie. Kopia tego obrazu znacznych rozmiarów stanowiło ozdobę imprezy.

Burmistrz Tadeusz Juska wręczył dyrektorce voucher, podobnie postąpili radni Rady Miejskiej i dyrektorzy szkół i przedszkoli z gminy Góra. Mają pójść na zakup mebli do szkoły.

Na zakończenie wystąpiły przedszkolaki śpiewając piosenkę związaną z osiemdziesięcioleciem szkoły.

Trudny dojazd

Plac między szkołami - Szkołą Podstawową Nr 1 i Liceum Ogólnokształcącym - zwykle jest zastawiony samochodami osobowymi, pełni bowiem funkcję parkingu. Powoduje to trudności dla autobusu szkolnego, który zabiera dzieci ze szkoły podstawowej.

Jeden z wyborców – kierowca autobusu szkolnego -  zwrócił mi uwagę na ten problem i poprosił o jego nagłośnienie. Nie chodziło mu o likwidację parkingu, wskazał na pewne rozwiązania: ustanowienie przystanku na ul. Armii Polskiej, drugiego, bo jeden już tam funkcjonuje, gdzie dzieci mogłyby być doprowadzane pod opieką nauczycielki, lub umożliwić dojazd dla autobusu szkolnego od strony krytego basenu kąpielowego.

Zwróciłem się w tej sprawie za pośrednictwem starosty Kazimierza Boguckiego do burmistrza Tadeusza Juski. W otrzymanej odpowiedzi poinformował, że obecne zagospodarowanie pasa drogowego nie pozwala na utworzenie dodatkowego przystanku autobusowego przy ul. Armii Polskiej. Jego powstanie wiązałoby się bowiem z konieczności likwidacji miejsc postojowych oraz mogłoby powodować utrudnienia w płynności i bezpieczeństwie ruchu drogowego.

Również propozycja umożliwienia dojazdu autobusu szkolnego od strony krytego basenu ze względu na istniejące uwarunkowania techniczne i układ komunikacyjny nie wchodzi w grę. Nie ma  możliwości wykonania w tym miejscu przystanku ani zapewnienia bezpiecznej obsługi autobusu szkolnego.

Jednocześnie na koniec pisma burmistrz zapewnił, że w przypadku pojawienia się możliwości wprowadzenia innych rozwiązań poprawiających bezpieczeństwo i organizację ruchu w tej lokalizacji zostaną poddane analizie.

Więcej na drogę do Borszyna

20 sierpnia radni powiatowi spotkali się na nadzwyczajnej sesji. Zwołano ją na wniosek czworga radnych – Renaty Bardy, Anity Heinze-Kasprzak, Urszuli Szmydyńskiej i Ryszarda Wawera. Wniosek z 19 sierpnia dotyczył dwu zagadnień - zmian w budżecie powiatu, a tym samym w wieloletniej prognozie finansowej, oraz godzin pracy nauczycieli.

Radni zwiększyli dochody budżetu o kwotę 4 119 914,01 zł. Na nią złożyło się wiele pozycji, poczynając od 10,00 zł, o które wzrosły dochody skarbu państwa realizowane przez Komendę Powiatową Państwowej Straży Pożarnej w Górze i kończąc na kwocie 3 779 305,85 zł otrzymanej na dofinansowanie w ramach Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg na realizację zadania pn. Przebudowa odcinka drogi powiatowej nr 1077D Góra-Borszyn Wielki.

Dofinansowanie stanowi 50% wartości kosztorysowej tego zadania. Na resztę kosztów składa się wcześniej otrzymana mniejsza dotacja oraz środki własne powiatu. Wielkość środków powiatu ulegnie zmniejszeniu, ponieważ gmina Góra zadeklarowała przekazanie wsparcie w wysokości 1 mln zł. Podczas obrad wicestarosta Ryszard Wawer gorąco jej za to dziękował.

Wcześniej powiat chciał zaciągnąć kredyt w wysokości 3 mln zł na tę inwestycje, teraz dzięki dofinansowaniu z Rządowego Funduszu Rozwoju Dróg stało się niepotrzebne.

Obecnie prognozowane dochody budżetu powiatu wynoszą 99 061 054,37 zł, planowane wydatki 110 865 459,91 zł, deficyt zaś 11 804 405,54 zł 

Tornistry do kontroli

Na ostatniej sesji Rady Powiatu (29 czerwca 2026 r.) wśród przedstawionych radnym sprawozdań znalazło się sprawozdanie „Stan bezpieczeństwa sanitarnego powiatu górowskiego za 2025 rok” sygnowane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Górze. Poniżej publikuję rozdział „Higiena procesu nauczania” .

„- Podczas nadzoru nad higieną procesu nauczania oceniono dostosowanie mebli edukacyjnych do zasad ergonomii w 12 placówkach nauczania i wychowania – 6 szkołach podstawowych i 6 zespołach szkół. Oceną objęto 2080 uczniów i przedszkolaków w 146 oddziałach ww. placówkach. We wszystkich ocenianych placówkach stoliki i krzesła dostosowane są do wymagań ergonomii, oznakowane zgodnie z Polską Normą, zestawione prawidłowo, w dobrym stanie technicznym, posiadające certyfikaty. Dostosowanie mebli do wymagań ergonomii w ocenianych oddziałach udokumentowane jest w dziennikach szkolnych i przedszkolnych. W szkołach nadal korzysta się z mebli starych na bieżąco odnawianych (m.in. wymieniane są blaty), ale utrzymanych w dobrym stanie technicznym. Meble wymieniane są w miarę posiadanych środków finansowych.

- Dokonano oceny tygodniowych rozkładów zajęć lekcyjnych w 6 szkołach podstawowych i 6 zespołach szkół. Ogółem oceniono rozkłady zajęć dla 97 oddziałów. Nieprawidłowości w ocenianych rozkładach nie stwierdzono. Zajęcia rozpoczynały się o stałej porze oraz były one rozłożone równomiernie pomiędzy poszczególnymi dniami tygodnia.

- Oceniano również stopień realizacji § 4a rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach, który zobowiązuje szkoły do zapewnienia uczniom możliwości pozostawienia w placówce części podręczników i przyborów szkolnych. Podczas kontroli stwierdzono, iż 12 skontrolowanych placówek zapewniły uczniom miejsca na pozostawianie w szkole podręczników i przyborów szkolnych w indywidualny i zbiorowy sposób (szuflady indywidualne, półki, szafki zbiorowe). Dwie placówki (Publiczna Szkoła Podstawowa im. Marii Kownackiej w Płoskach, Szkoła Podstawowa w Jemielnie) zapewniły wszystkim uczniom meble z indywidualnymi skrytkami na podręczniki i przybory szkolne. Jedna placówka – Zespół Szkoła Podstawowa i Przedszkole im. Armii Krajowej w Niechlowie zapewniła wszystkim uczniom indywidualne zamykane szafki na podręczniki i przybory szkolne ustawione na korytarzach szkolnych.

- Dokonano oceny obciążenia uczniów wagą tornistrów szkolnych w 6 placówkach nauczania i wychowania. Łącznie zważono 864 uczniów i ich tornistry, w tym 544 uczniów w 3 szkołach podstawowych i 320 uczniów w 3 zespołach szkół oraz przeprowadzono analizę stosunku wagi tornistra do wagi ciała ucznia. Analizując dane ze wszystkich placówek wynika, iż wagę tornistra mieszczącą się zarówno w 10% jak i 15% normy miało 435 uczniów (co stanowi 50,3% ogółu uczniów), wagę tornistra przekraczającą 10% normy, ale mieszczącą się w 15% normy stwierdzono u 327 uczniów (co stanowi 37,8% ogółu badanych), wagę tornistra przekraczającą obie normy miało 102 uczniów ( co stanowi 11,9% ogółu badanych).”

Piotr Grochowiak – dyrektor DPS’u

W 2004 r. objął stanowisko dyrektora Domu Pomocy Społecznej we Wronińcu, w 2026 r. w niejasnych okolicznościach odszedł (https://info-gora.blogspot.com/2026/07/dom-pomocy-spoecznej-bez-dyrektora.html).

Najpierw swoje życie chciał związać z wojskiem, zapragnął bowiem zostać żołnierzem zawodowym. Trafił do szkoły chorążych w Toruniu. Jednak jego wyobrażenie o wojsku rozmijało się z rzeczywistością, więc zrezygnował z kariery żołnierza.

Związał się z leszczyńskim Ochotniczym Hufcem Pracy, który go skierował do pracy jako wychowawcę do jednostki we Wronińcu. Spędził tam 3 lata. Po rozwiązaniu hufca powstał Dom Pomocy Społecznej, w którym 8 lat pełnił funkcję pracownika socjalnego. Złożył w nim komisję zakładową NSZZ „Solidarność” i wybrano go jej pierwszym przewodniczącym. Ukończył szkołę pracowników służb socjalnych i Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Zielonej Górze w zakresie pracy socjalnej.

6 stycznia 1999 r. zarząd powiatu podjął swoją pierwsza uchwałę. Powołał w niej Piotra Grochowiaka na pełniącego funkcję kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.

W 2004 r. wygrał konkurs i objął stanowisko dyrektora Domu Pomocy Społecznej we Wronińcu. W 2005 r. zmienił jego profil. Dotychczas była przeznaczona dla osób niepełnosprawnych, teraz dla osób przewlekle chorych psychicznie. Z sukcesem starał się pozyskiwać środki finansowe na rzecz kierowanej instytucji.

Dzięki współpracy z Centrum Kształcenia Praktycznego i Ustawicznego w Górze udało się otworzyć nowe kierunki takie jak opiekun DPS i opiekun medyczny.  Znaczna część pracowników wtedy uzupełniała tam wykształcenie. 15 lat pracował na część etatu jako nauczyciel w CKPiU w Górze; 15 lat pracy na umowę zlecenie jako nauczyciel akademicki w Wyższej Szkole Humanistycznej w Lesznie na kierunkach gerontologia, praca socjalna, pedagogika, administracja, ponadto 3 lata pracy na część etatu jako pedagog w szkole średniej.

W latach 2010-2013 był członkiem Rady Pomocy Społecznej VI kadencji. Rada jest organem opiniodawczo-doradczym w sprawach pomocy społecznej, działa przy Ministrze Pracy i Polityki Społecznej. W 2014 ponownie jako jeden z czterech członków poprzedniej rady pozostał jej członkiem na VII kadencję.

21 listopada 2014 r. w Dniu Pracownika Socjalnego ówczesny prezydent Bronisław Komorowski wręczył odznaczenia osobom zasłużonym w działalności na rzecz pomocy społecznej, wśród nich znalazł się Piotr Grochowiak uhonorowany Brązowym Krzyżem Zasługi.

Mimo absorbującej pracy zawodowej ukończył studia podyplomowe na wydziale prawa i administracji Uniwersytetu Wrocławskiego w zakresie prawa pracy i ubezpieczeń społecznych oraz studia podyplomowe dotyczące zarządzania funduszami europejskim na Uniwersytecie Ekonomicznym we Wrocławiu. Publikował artykuły fachowe w czasopismach „Problemy Społeczne” i „Praca Socjalna”.

Po osiedleniu się w Borszynie Wielkim założył niewielka hodowlę koni huculskich. 

Widzimy jakiego wybitnego fachowca stracił powiat.

Niespełniony polityk

28 lipca 2026 r. w wieku 68 lat zmarł Wiesław Pluta. Niegdyś bardzo aktywny w lokalnej polityce. Pożegnali go bliscy i znajomi 31 lipca na cmentarzu komunalnym w Górze.

Urodził się 15 listopada 1957 r. w Legnicy. W tym mieście ukończył II Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego i Policealne Studium Zawodowe Budownictwa. Odsłużył wojsko w marynarce wojennej w 9 Flotylli Obrony Wybrzeża na Helu. Uzyskał stopień wojskowy – starszy marynarz. Osiedlił się w Górze w 1981 r. za sprawą swej żony Teresy, nauczycielki fizyki.

W latach 1981-1984 pracował w ZIB-OBM w Górze na stanowisku majstra, a potem kierownika budowy. Wspominał ten okres: „Nigdy niczego nie byliśmy pewni. Jak »dograliśmy sprzęt«, to brakowało materiału, jak uporaliśmy się z tymi przeciwnościami, to znowu »załoga« zataczając się dawała znać, że nici z planowanych zajęć.” Przez dłuższy czas mieszkał w domku jednorodzinnym w zabudowie szeregowej przy ul. Przylesie. Wybudował go jako członek spółdzielni domków jednorodzinnych przy OBM. Ostatnio mieszkał na Kajęcinie.

Pracował w Terenowym Zespole Usług Projektowych do czasu jego  likwidacji. Przez pewien czas uczył elementów prawa w Zespole Szkół. Prowadził kancelarię rachunkowo-prawną.

W 1996 r. ukończył administrację na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego, w 1999 r. – podyplomowe studia rachunkowości na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, w 2000 r. – podyplomowe studia wyceny nieruchomości na Akademii Rolniczej we Wrocławiu.

Należał do Unii Wolności. Po jej rozwiązaniu nie zapisał się do żadnej partii, ale nigdy nie przestał się interesować się polityką, zwłaszcza lokalną.

W 2002 r. po raz pierwszy mogliśmy bezpośrednio wybierać burmistrzów i wójtów. W gminie Góra w szranki wyborcze stanęło 8 kandydatów, w tym Wiesław Pluta. Utworzył Komitet Wyborczy Wyborców „Nasza Wieś, Nasze Miasto”. Wystawił w trzech okręgach wyborczych swoje listy, w sumie 20 kandydatów. Sam siebie reklamował jako niezależnego, kompetentnego, uczciwego, zdecydowanego. Jednak nie przekonał do swojej osoby mieszkańców gminy. Wśród kandydatów do rządzenia zajął przedostatnie miejsce.

Dalej zajmował się polityką lokalną, tylko inaczej, korzystając z internetu. Założył forum, na którym można było dyskutować na różne tematy. Początkowo cieszyło się sporym powodzeniem, dochodziło do merytorycznych dyskusji. Po paru latach dyskutanci opuścili to miejsce, pozostał internauta o pseudonimie „Wytrwały”, czyli Wiesław Pluta, oddając się z pasją krytykowaniem wszystkiego i wszystkich. Internet mu nie wystarczył. Na przełomie 2008 i 2009 r. wydawał wspólnie z inną osobą bezpłatne pismo „Moja Gazeta Górowska”. Tu był mniej aktywny publicystycznie.

Ponownie próbował zostać burmistrzem w 2010 r. Startował z Komitetu Wyborczego Nasz Dom Polska – Samoobrona Andrzeja Leppera. Wypadł słabo, spośród czworga kandydatów zdobył najmniej głosów.

Cały czas wierzył, że ktoś dostrzeże jego walory umysłowe, którymi niewątpliwie dysponował, i zaproponuje ważne stanowisko, czy to w oświacie, czy w samorządzie. Nie doczekał się takiej oferty. Za to pojawił się krytyk jego osoby w postaci blogera Roberta Mazulewicza. Ten starał się go przedstawić w jak najgorszym świetle. Był tak zapiekły w swej niechęci, że nawet z celi więziennej opublikował krytyczny post o Wiesławie Plucie.

Już nie zobaczymy charakterystycznej postaci z nadwagą przemieszczającej ulicami Góry na rowerze. Ostatnio nawet już nie jeździł i nie był aktywny publicznie, bo stan zdrowia nie pozwalał.

Komunikacja autobusowa

Powiat górowski wykonuje zadania organizatora publicznego transportu zbiorowego. Realizuje to na dwa sposoby – na podstawie ustawy o transporcie zbiorowym lub zawierając umowę z operatorem.

W 2025 r. nadal funkcjonowały dwie linie użyteczności publicznej: pierwsza to połączenie Wąsosz-Wiewierz-Sułów Wielki-Góra, druga to Czeladź Wielka-Góra. Operatorem obydwu była wyłoniona w przetargu spółdzielnia Milla z Leszna.

Na pierwszą sprzedano 850 biletów jednorazowych i 67 miesięcznych; na drugą: sprzedano 760 biletów jednorazowych i 132 miesięcznych.

Połączenie Wąsosz-Góra kosztowało 83 536,64 zł, finansowały je powiat górowski, gmina Wąsosz oraz korzystano z dotacji z funduszu rozwoju przewozów autobusowych. Koszt połącznie Czeladź Wielka-Góra w wysokości 86 147,16 zł pokrywały powiat, gmina Góra, gmina Wąsosz i  dotacja z funduszu rozwoju przewozów autobusowych.

Na podstawie zezwoleń starosty funkcjonowały linie autobusowe:

Góra-Bronów- Wąsosz;

Góra-Niechlów-Bełcz Wielki-Wronów;

Irządze-Bełcz Wielki-Luboszyce-Irządze;

Luboszyce-Irządze-Bełcz Wielki-Uszczonów;

Jemielno-Luboszyce-Wąsosz-Jemielno;

Jemielno-Wąsosz-Irządze-Jemielno;

Jemielno-Chorągwice-Wąsosz-Jemielno;

Ryczeń-Kietlów-Góra;

Wąsosz-Grabowno-Góra.

Można dołączyć do tej listy dołączyć linię Góra-Bojanowo-Rawicz. Choć kursujący na niej autobus kolejowy ma inną rolę – dowieźć potencjalnych pasażerów na dworzec w Bojanowie lub Rawiczu.

W ubiegłym roku wygaszono na wniosek przewoźnika cztery linie autobusowe: od 30 stycznia – Góra-Niechlów-Siciny-Wronów i Góra-Gola Górowska-Niechlów oraz od 15 września – Ryczeń-Kietlów-Góra i Wąsosz-Grabowno-Góra.

Informacje te pochodzą z raportu o stanie powiatu górowskiego w 2025 r., pozostałe z innych źródeł.

Przewóz osób może odbywać się  na podstawie zezwoleń wójtów i burmistrzów, byle nie wykraczały połączenia poza granice gmin.

Gmina Góra od 1 kwietnia 2025 r. uruchomiła cztery linie autobusowe:

Wierzowice Małe-Góra;

Żarki-Góra;

Osetno Małe-Góra;

Nowa Wioska-Góra.

Od 30 stycznia 2026 r. Wąsosz za sprawą swojej gminy uzyskał połączenie z Rawiczem.

Dom Pomocy Społecznej bez dyrektora

Dom Pomocy Społecznej we Wronińcu powołano zarządzeniem wojewody leszczyńskiego w 1991 r. Oficjalne otwarcie nastąpiło w 1992 r.  Zajął budynek po Ochotniczym Hufcu Pracy. Początkowo liczył 45 mieszkańców. Obecnie jest przeznaczony dla dla 74 mieszkańców przewlekle chorych psychicznie. Od 2004 r. funkcję dyrektora sprawował Piotr Grochowiak. Przestał ją pełnić 31 marca 2026 r. Wyjątkowo lakoniczna informacja o tym znalazła się w sprawozdaniu z pracy zarządu.

Na ostatniej sesji Rady Powiatu 29 czerwca 2026 r. spytałem się, czy nie miało to związku z sytuacją w Domu Pomocy Społecznej. W ubiegłym roku bowiem trafił do niego pensjonariusz wyjątkowo agresywny, niszczący mienie, atakujący innych pensjonariuszy i personel.

Wcześniej przebywał w DPS’ie w Radawie w województwie opolskim. Placówka ta była przeznaczona dla osób niepełnosprawnych intelektualnie. Przyjęcie go do Wronińca nastąpiło na podstawie decyzji kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodziny Bożeny Merty, która działała z upoważnienia starosty. Dyrektor Piotr Grochowiak nie chciał go przyjąć.

W tej decyzji określono, że ten przenoszony pensjonariusz spełnia kryteria na umieszczenie go w naszym DPS’ie. Z kolei lekarz psychiatra współpracujący z Wronińcem stwierdził, iż powinien znaleźć się w placówce specjalistycznej dla osób z autyzmem, z odpowiednio przeszkolonym personelem, a do Wronińca się nie kwalifikuje.

Nie wyjaśniono też kwestii płatności. Za swój pobyt płaci pensjonariusz, a jak go nie stać to rodzina, a jak jej nie stać, to gmina. Z jakiej gminy pochodzi, DPS w Radawie nie podał. Nie wiadomo, kto będzie płacił.

W odpowiedzi wicestarosta Ryszard Wawer odpowiedział, że nie jest w stanie odpowiedzieć, czy ta sytuacja wpłynęła na decyzję Piotra Grochowiak o odejściu z pracy. Jednocześnie polemizował z oceną, że ten agresywny pensjonariusz nie kwalifikuje się do umieszczenia w DPS’ie. Uważa, że DPS nie jest od tego żeby wybierać sobie pacjentów lepszych, gorszych, bardziej agresywnych, mniej agresywnych. W kwestii tego podopiecznego decyzja była wielokrotnie konsultowana. Jak widać Bożena Merta może wybierać, niekoniecznie dyrektor Piotr Grochowiak.

W czasie przerwy w obradach na ten temat rozmawiałem z panią kierownik PCPR, która oceniła moje wystąpienie jako jednostronne, chciała mi przekazać dodatkowe informacje. Po kilku dniach zapomniała o tej rozmowie, a tych informacji nie posiada.

W jednym mogę się zgodzić z wicestarostą Ryszardem Wawerem. Ten pensjonariusz jest bardzo ciężko chorym człowiekiem, który wymaga specjalistycznej opieki. Jego przypadek jest bardzo trudny. Z tym problemem będzie musiał się zmierzyć nowy dyrektor DPS’u wybrany w trybie konkursowym.

Piecza zastępcza

Jednym z zadań Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Górze jest opieka nad dzieckiem i rodziną oraz pełnieniem funkcji organizatora rodzinnej pieczy zastępczej. O tym i innych formach działalności tej instytucji możemy się dowiedzieć z sprawozdania przedstawionego na ostatniej sesji Rady Powiatu. Jest dostępne w internecie.

W 2025 r. umieszczono w pieczy zastępczej 31 dzieci w rodzinnej pieczy zastępczej tj. w rodzinach zastępczych spokrewnionych, niezawodowych zawodowych i w rodzinnym domu dziecka.

W sumie w takich 53 rodzinach umieszczono 130 dzieci i w 9 rodzinach zastępczych, 12 dzieci przebywa w rodzinach zastępczych na terenie innego powiatu niż górowski, ponadto 12 pełnoletnich wychowanków w 12 rodzinach pozostaje w pieczy zastępczej

W pieczy zastępczej w powiecie górowskim przebywają również dzieci, które pochodzą z innych powiatów takich jak lubiński, żagański, polkowicki, rawicki, karkonoski, trzebnicki, głogowskiego oraz z Wrocławia i  miasta i gminy Włocławek. Podobna sytuacja jest w przypadku dzieci, które umieszczono w pieczy zastępczej na terenie innego powiatu, które przed umieszczeniem zamieszkiwały powiat górowski, a obecnie zamieszkują z rodziną zastępczą lub przebywają w placówce opiekuńczo-wychowawczej w powiatach taki jak poznański, kościański, świdnicki, Grodziski, żagański, milicki, rawicki, brzeski, wschowski, lubiński, leszczyński i w Lesznie. Powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem go po raz pierwszy w pieczy zastępczej, ponosi wydatki za pobyt dziecka w pieczy zastępczej.

Na każde dziecko przyznano świadczenie dla osoby pełniącej funkcję rodziny zastępczej. Świadczenia nie są wielkością stałą, zależą od rodzaju pieczy zastępczej, oraz sytuacji zdrowotnej dziecka. Dodatkowo na każde dziecko z tytułu niepełnosprawności opiekun pobierał dodatek na pokrycie zwiększonych kosztów utrzymania dziecka.

Wypłacane jest świadczenie fakultatywne jednorazowe z tytułu przyjmowanego do rodziny dziecka oraz świadczenie z tytułu zdarzenia losowego np. choroby dziecka lub innych zdarzeń mających wpływ na jakość świadczonej opieki. Rodzina zawodowa, w której przebywa więcej niż troje dzieci oraz prowadzący rodzinny dom dziecka otrzymują dodatkowo świadczenie w formie dofinansowania do kosztów utrzymania domu lub mieszkania, w którym sprawują funkcję pieczy zastępczej.

Każda rodzina zastępcza zawodowa i prowadzący rodzinny dom dziecka przydzielone mają osoby do pomocy w prowadzeniu gospodarstwa domowego i opieki nad dzieckiem. Obecnie w 4 rodzinach zastępczej zawodowych zatrudnione są po 2 osoby do pomocy, w 1 rodzinie zastępczej zawodowej 3 osoby do pomocy a w rodzinnym domu dziecka 4 osoby do pomocy.

Za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą solidarnie miesięczną opłatę.

W roku sprawozdawczym 11 dzieci opuściło pieczę zastępczą, w tym 7 wychowanków osiągnęło pełnoletność i rozpoczęło proces usamodzielnienia, 4 dzieci trafiło do rodzin adopcyjnych. Do adopcji zgłoszono 19 dzieci z uregulowaną sytuacją prawną. W roku sprawozdawczym 6 wychowanków ukończyło 18 lat i nadal pozostaje w pieczy, natomiast 16 pełnoletnich usamodzielnianych wychowanków kontynuuje naukę.

W 2025 roku kontynuowano działania ukierunkowane na wsparcie usamodzielnianych wychowanków pieczy zastępczej. W roku sprawozdawczym wypłacano pomoc na kontynuowanie nauki dla 16 pełnoletnich wychowanków, w tym uczących się w szkołach średnich, policealnych 13 wychowanków i 3 studiujący.